Rekenvoorbeeld voorlopige aanslag: 4 situaties uitgerekend

Stel: Jasper is 28, verdient € 55.000 bruto per jaar en kocht vorig jaar zijn eerste woning. Hij betaalt € 9.000 hypotheekrente per jaar en de WOZ-waarde van zijn woning is € 350.000. Andere aftrekposten heeft hij niet.

Eerst bepaal je zijn aftrek. Van de rente gaat het eigenwoningforfait af: een bedrag dat de Belastingdienst bij je inkomen optelt omdat je in een eigen woning woont. In 2026 is dat 0,35% van de WOZ-waarde.

Die € 7.775 haal je van zijn inkomen af. Dat levert twee dingen op: minder belasting via de schijven, en een hogere algemene heffingskorting. Die korting bouwt namelijk af naarmate je meer verdient, dus een lager inkomen betekent meer korting.

Jasper krijgt dus € 285 per maand op zijn rekening in plaats van € 3.417 in één keer, ruim een jaar later. Voor een starter met een krappe begroting scheelt dat elke maand.

De rekenwijze is in alle vier de voorbeelden hetzelfde. Je telt je aftrekposten bij elkaar op, rekent uit hoeveel belasting je daardoor minder betaalt en deelt dat door twaalf. Drie dingen bepalen hoe hoog je bedrag uitvalt:

1. Je aftrekposten. Bij een eigen woning is dat de hypotheekrente min het eigenwoningforfait. Daar komen giften, specifieke zorgkosten en betaalde partneralimentatie bij.
2. Je belastingtarief. In 2026 verreken je aftrek tegen maximaal 37,56%. Verdien je meer dan € 78.426, dan levert je aftrek dus niet 49,5% op.
3. Je heffingskorting. Ligt je inkomen tussen € 29.736 en € 78.426, dan krijg je er nog 6,398% van je aftrek bij, doordat de algemene heffingskorting minder wordt afgebouwd.

Vraag je de voorlopige aanslag pas halverwege het jaar aan? Dan verdeelt de Belastingdienst het jaarbedrag over de resterende maanden. Je loopt dus niets mis, je maandbedrag is alleen even hoger.